An die Schülerinnen und Schüler der

„AG Erinnern“ der Theodor-Heuss-Schule

Quitzowstraße 141
10559 Berlin-Moabit

z.Hd. Frau Sabeth Schmidthals

Berlin, im Juni 2017

Liebe Schülerinnen und Schüler,

liebe Frau Schmidthals,

voller Entsetzen haben wir gelesen, was Sie während Ihrer Reise durch Polen erleben mussten. Wir sind erschüttert von dem Hass und der Gewalt, die Ihnen von vielen Menschen entgegengebracht wurde. Als in Berlin lebende Polinnen und Polen fühlen wir uns für das Verhalten unserer polnischen Landsleute verantwortlich und wollen Ihnen unsere Solidarität aussprechen.

Wir sind beschämt und empört, dass Sie im Land unserer Eltern und Großeltern offenen Rassismus erleben mussten. Wir hoffen sehr, dass die Menschen in Polen endlich aufhören, die medialen Lügen, die in ihrem Land verbreitet werden, zu glauben und die rassistische Rhetorik einiger Politiker als das erkennen, was sie ist: gefährliche Hetze.

Wir alle – Sie und wir – nennen Berlin unsere Heimat. Keine/r von uns kann oder will sich vorstellen, in einer ethnisch homogenen Gesellschaft zu leben. Dass die muslimischen Schülerinnen und Schüler unter Ihnen auf besonders widerwärtige Weise beleidigt und angegriffen wurden, schmerzt uns sehr. Dafür schämen wir uns besonders.

Die Geschichte Polens, die derzeit von vielen Menschen auf nationalistische Weise umgedeutet wird, ist – brutal beendet durch den Zweiten Weltkrieg – voll von Phasen des Zusammenlebens verschiedener Religionen und Kulturen. Manche Leute scheinen das jedoch vergessen zu haben. Als Polen und als Berliner wollen wir uns gegen Rassismus und für Vielfalt einsetzen. Wir wollen Ihnen versichern, dass es auch in Polen viele Menschen gibt, die so denken.

Mit solidarischen Grüßen,

Ihre Polinnen und Polen in Berlin, Polen und ganz Europa

******************************************************************************************************

Drodzy Uczniowie

droga Pani Schmidthals,

z przerażeniem przeczytaliśmy o tym, co wydarzyło się podczas Waszej podróży po Polsce. Jesteśmy zdruzgotani nienawiścią i przemocą, z jaką spotkaliście się w jej trakcie. Jako Polki i Polacy żyjący w Berlinie czujemy się współodpowiedzialni za zachowanie naszych rodaków i chcemy przekazać Wam wyrazy naszej solidarności.

Jesteśmy zawstydzeni i oburzeni, że w kraju naszych rodziców i dziadków spotkaliście się z jawnym rasizmem. Mamy wielką nadzieję, że ludzie w Polsce przestaną w końcu wierzyć w medialne kłamstwa rozpowszechniane w ich kraju i zrozumieją, że rasistowska retoryka niektórych polityków jest tym, czym jest, czyli niebezpieczną nagonką.

Razem z Wami uważamy Berlin za swoją małą ojczyznę. Żadna i żaden z nas nie chce i nie może wyobrazić sobie życia w etnicznie homogenicznym społeczeństwie. To, że muzułmańscy uczniowie byli w tak obrzydliwy sposób poniżani i atakowani, bardzo nas boli. Z tego powodu szczególnie się wstydzimy.

Historia Polski, obecnie w sposób nacjonalistyczny reinterpretowana, była przed drugą wojną światową pełna okresów współżycia różnych religii i kultur. Niektórzy widocznie o tym zapomnieli. Jako Polacy i jako Berlińczycy występujemy przeciwko rasizmowi i opowiadamy się za życiem w kulturowej różnorodności. Zapewniamy Was, że także w Polsce jest wiele osób, które tak myślą.

Z solidarnymi pozdrowieniami,

Polki i Polacy z Berlina, z Polski i całej Europy