به نام خدا
هزاران پدر ایرانی خارج از میهن به دلیل درخواست مهریه توسط همسران شان و ممنوع الخروجی قادر به بازید از خانواده درجه اول خود نمی باشند. آنها حتی از دیدار والدین پیر خود نیز محروم شده اند و یا حتی از شرکت در مراسم شادی یا از دست دادن عزیزان شان و حال اینکه این امر مغایر با اصول اولیه حقوق بشر است.
قرارداد ازدواج که در ایران ثبت شده مربوط به منطقه جغرافیایی ایران عزیز است و زمانیکه خانوده ای ترک وطن میکنند قوانین کشور مقصد برای ادامه زندگی برای آنها تغییر میکند. به عنوان مثال در مورد طلاق وقتی به دادگاه بروند مطابق قوانین آن کشور برای املاک و دارایی و حضانت فرزندان اعمال می شود و نه مطابق قوانین ایران.ا
یعنی خانم و اقایی با سند ایرانی ازدواج کرده اند و مسلما طلاق نیز باید بر اساس آن باشد ولی در زمان درخواست طلاق در کشور دیگر، قوانین آن کشور اعمال می شود و در این بین خانم ها از هر دو طرف انتفاع میبرند، طلاق و نقسیم اموال به سبک خارج و درخواست مهریه به سبک ایران و محروم کردن مردی از دیدار با خانواده برای سالیان متمادی.

چه پدرانی که در مواقع حساس نتوانستند در کنار عزیزانشان شان در وطن حاضر شوند چرا که به دلیل ممنوع الخروجی مهریه قادر به بازگشت نبوده و از دیدار فرزندان خود در خارج کشور محروم میشود و بیزنس و شغل خود را از دست میدهند.ا

چه بسا آقایانی که میتوانند و میخواهند دلار و سرمایه خود را به کشور منتقل کنند یا حتی تخصص خود را با شرکت های ایرانی به اشتراک بگذارند ولی به دلیل ترس از ممنوع الخروجی و محرومیت از دیدار فرزندان شان که در خارج سکونت دارند این امر میسر نشده است.

برا همین اساس بر این شدیم تا با جمع آوری امضا و ارایه درخواست خود به مراجع محترم قانونی ایران عزیز، درخواست اصلاحیه برای این مهم بدهیم .

پیشنهاد ما این است که مهریه خانواده های ایرانی که خارج از ایران سکونت دارند مورد بررسی قرار گیرد و حداقل شرط درخواست مهریه به حضور فیزیکی خود زوجه در دادگاه ایرانی مشروط باشد و یا هر تصمیم دیگری که مسئولان محترم مربوطه صلاح میدانند ولی حق دیدار از خانوده و میهن از تعداد بسیار بسیار زیاد پدر ایرانی (بالغ بر 100هزار نفر) سلب نشود.

با سپاس فراوان

تعدادی از پدران ایرانی گرفتار در غربت