Leefbaar werk voor docenten en medewerkers hoger onderwijs

Ik hoop oprecht dat dit signaal krachtig genoeg kan klinken. De struisvogelpolitiek en paraplustrategie hebben lang genoeg geduurd!

Heel herkenbaar. We zijn allemaal erg gepassioneerd en doen al jaren meer dan we betaald worden. Nog snijden gaat de kwaliteit van onderwijs naar beneden halen OF gans het lectorenkorps in burn-out duwen...

De omzetting van lesuren in procenten creëert de illusie dat opdrachten altijd maar voller en voller kunnen gestoken worden. Als je bedenkt hoeveel tijd nodig is om een test te verbeteren (15 minuten is dan écht wel niet veel), vermenigvuldigd met het aantal studenten, dan krijg je een realistisch beeld van wat docenten moeten presteren. Een collega, werkzaam in het hoger onderwijs (hogeschool en HBO5), staat dit semester 38 (!) uren voor de klas per week, net omdat er telkens met procenten werd gewerkt en niet naar het aantal uren werd gekeken ...

Ik werk al 24 jaar in het hoger onderwijs en doe mijn job ontzettend graag, maar wekelijks 65à70 uur werken, en geen tijd hebben om vakantie te nemen (elke vakantie gaat op aan ontwikkeling nieuw lesmateriaal en aanleren van nieuwe technologieën - ik geef les aan Toegepaste Informatica) kan niet blijven duren. Elk jaar denk ik dat het beter zal worden, maar het wordt steeds erger....

de zin "Wel ja, die verdomde passie voor ons vak en onze studenten zitten blijkbaar toch nog steeds in ons lichaam" hebben mij overtuigd om te tekenen.

Wij richten ons terecht met deze brief naar de Minister met de vraag om meer middelen voor goed , kwalitatief hoger onderwijs. Ik ga volledig akkoord dat de werkdruk de voorbije jaren voor ons, docenten, alleen maar is gestegen. Maar toch wens ik ook vragen te stellen naar de hogeschool ( en) an sich. We hebben net een fusie achter de rug ( zoals vele hogescholen) waarvan docenten op de werkvloer , die zorgen voor de core-business van het hoger onderwijs, de directe meerwaarde hiervan (nog) niet zien. Integendeel men moet meer overleggen met collega's van Limburg wat tijd aan vergaderingen en geld kost (alleen al de verplaatsingen).Ook komen er heel wat meer lange administratieve procedures met een twijfelachtig effect op het vergroten van de efficiëntie. Men heeft ook heel wat hiërarchische functies gecreëerd waarbij we vaststellen dat het hoofd van de hogeschool alleen maar groter wordt maar wat draagt deze constructie bij tot het onderwijs op de werkvloer? En waar blijft de toename van % voor onderwijsopdrachten? Moeten we ook niet in eigen boezem durven kijken, en durven de vraag stellen of de toegewezen middelen (enveloppe-financiering) goed besteed worden voor de kerntaken van het onderwijs. Heeft de schaalvergroting hiertoe wel bijgedragen? Geef aan de docenten die dagelijks in contact zijn met de studenten, de tijd en de middelen om hun werk op een kwaliteitsvolle en enthousiaste wijze te blijven doen en durf ballast schrappen! Deze kritische zelfevaluatie doet niets af aan de terechte vraag om meer middelen waartoe deze petitie oproept!

Helaas al te herkenbaar. Te lang te braaf. Heeft nu nog iemand de energie om onze stem te laten horen???

Volledig akkoord met deze brief. Concreet: vorig academiejaar 25 studenten te begeleiden bij stage voor 28,4 %, dit academiejaar 32 studenten te begeleiden voor 26,05% . Meer studenten, minder tijd. Waar zit de logica? Ik doe mijn job doodgraag, sta nog altijd met zeer veel enthousiasme voor de studenten, probeer zoveel mogelijk te genieten van het lesgeven en het begeleiden van mijn studenten maar er is een grens. Na bijna 40 jaar lesgeven stop ik volgend academiejaar. Met spijt in het hart maar ik kan onmogelijk met een reductie van het aantal CU tot 1/3 van het oorspronkelijk aantal dezelfde kwaliteit leveren, ik kan onmogelijk met minder procenten en meer werk stand houden. Sorry, Mevrouw Crevits. Ik neem afscheid van de job van mijn leven nu het nog kan want ik behoor tot die groep die nog kan stoppen op zijn zestigste. Maar ik vrees het ergste voor diegenen die het nog lang moeten volhouden.

Ik ben vooral bang voor de gevolgen op langere termijn: - Overleg tussen collega's wordt meer en meer ondermijnd door de 'werkpieken', waardoor een overlegmoment vaak wordt uitgesteld of zelf gewoon via mail afgehandeld. Vooral vakoverschrijdend overleg wordt bedreigd, want iedereen is zo bezig met zijn eigen 'pieken' dat er geen tijd is om uit te wisselen. - Herwerken van cursussen en herbronnen? Tijdens het academiejaar maken we ambitieuze plannen voor het volgende jaar. We evalueren ons vak en maken lijstjes van dingen die we willen lezen om te integreren, of delen die we willen herwerken... om uiteindelijk te beslissen dat het zo misschien wel "goed genoeg" is. Maar daardoor heb je zelf minder voldoening van je werk. Trouwens, hoeveel jaar na elkaar kan je dat blijven doen? - Er is minder en minder 'goesting' om les te geven. We voelen ons ambtenaren die iets uitvoeren wat ons wordt opgelegd. Creatief lesgeven, daar hebben we echt minder tijd voor. Als een student een vraag stelt, die buiten onze taak valt, verwijzen we door naar een dienst waar deze student meestal nog eens doorverwezen wordt. - 'Samen school maken' daar wordt met weemoed over gepraat door de oudere collega's. Grote gezamenlijke projecten, die groeien van onderuit en waar alle docenten voor in vuur en vlam staan, daar heeft niemand nog zin in, want daar "hebben we geen procenten voor". - Individuele feedback is een schaars goed. Met een half uur verbeterwerk per student voor een volledig vak kom je niet ver. Er zijn natuurlijk andere manieren om te evalueren, maar om daarmee te experimenteren heb je tijd, overleg en bijscholing nodig.

Na 2016-2017 kan ik Karel de Grote Hogeschool (hopelijk) verlaten. Tijdens dat laatste prestatiejaar werk ik voor het eerst halftime, omdat ik me voel opbranden. De studenten kennen mij nochtans nog altijd als een enthousiaste docent. Ik ben echter zeer bezorgd voor wie blijft. De nieuwe prestatieregelingen dwingen medewerkers ertoe deeltijds te werken, terwijl het toch mogelijk moet zijn voltijds in een hogeschool te werken en werkbaar werk en een kwalitatief leven te hebben. Dat kan moeilijker en moeilijker en enkele collega's zijn al oververmoeid met ziekteverlof. De inleiding van mevr. Crevits in DM over de gebouwen van hogescholen begrijp ik niet: een onrechtvaardige werkbelasting door een ontoereikende financiering wordt niet minder onrechtvaardig in een mooi gebouw. Het is trouwens een sterke veralgemening. Ik wil haar graag eens op mijn werkplek rondleiden, waar nu al bijna twintig jaar wordt geroeid met veel te korte riemen. Waarschijnlijk komt zij alleen in mooie gebouwen om ze in te huldigen. Over een half jaar wil ik haar weer rondleiden, in het nieuwe gebouw van KdG waarvan we nu al weten dat het te klein zal zijn.

Op Kdg werkt men al met procenten. 1% = 14,82 u

Als bibliothecaris merk ik de vermoeidheid van de docerende collega's zeer goed. Ondertussen moeten ook wij roeien met de riemen die we hebben en wordt van ons gevraagd meer open te zijn met evenveel personeel als vroeger om de op zelfstudie aangewezen student ter wille te zijn.

Volledig akkoord met dit schrijven

Ap hogeschool Antwerpen

Zeer herkenbaar. Ik ben zelf een van die 80%-werkers die daartoe heeft beslist om het leven leefbaar te maken.

Heb net mijn paieren binnengedaan om 80% te gaan werken . Het is dat of ziek worden , maar ziek worden is voor mij geen optie . Ik geef te graag les en ik ben te geëngageerd om mijn 20 jaar ervaring op het werkveld door te geven aan de volgende generatie

Het werkveld eist kwaliteit van onze studenten, geef ons de mogelijkheden om kwaliteitsvol onderwijs te leveren.

"Als we melden dat we aan het verdrinken zijn, wordt ons aangeraden om volgend jaar 80% te gaan werken. Tachtig procent werken impliceert dat je 100% werkt en maar 80% betaald wordt." Dit is echt zo pijnlijk waar. :(

Luister...

En ja, de studenten voelen deze druk ook, lectoren zijn vermoeid, geraken oververmoeid, waardoor ze ziek worden, ... met alle gevolgen vandien. Onze toekomst hangt er ook vanaf! Uitgeruste, gemotiveerde lectoren staan garant voor betere begeleiding, maar daar moeten ze dan wel tijd voor krijgen, een gesprek over stage op 10minuten is echt niet haalbaar!