Σήμερα έχουμε ένα «σύστημα υγείας» το οποίο παρουσιάζει δυσκολία πρόσβασης στη διάγνωση και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και υποστηρίζει ανισοσκέλειες, ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα. Το σύστημα σήμερα δεν διαλαμβάνει την υγειονομική κάλυψη ολόκληρου του λαού και δεν διασφαλίζει την καθολική πρόσβαση του πληθυσμού σε ασφαλείς, υψηλής ποιότητας και αποτελεσματικές υπηρεσίες υγείας.

Το σύστημα σήμερα είναι άκρως δυσλειτουργικό και καταπατά παράφορα τα δικαιώματα των ασθενών και γενικά τα ανθρώπινα δικαιώματα (με βάση όλες τις διεθνείς σχετικές συμβάσεις και διακηρύξεις) των πολιτών στο τομέα της υγείας — και αυτό, ομολογουμένως, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της μεγάλης πλειοψηφίας του προσωπικού (επαγγελματιών υγείας και άλλων) που εργάζεται στα κρατικά κυρίως νοσηλευτήρια/ νοσοκομεία.

Οι αγκυλώσεις και οι στρεβλώσεις που υπάρχουν, αποδυναμώνουν τη δυναμική των δημοσίων νοσηλευτηρίων και οδηγούν στη ταλαιπωρία των ασθενών, στην ανάπτυξη των αισθημάτων απογοήτευσης, οργής και ανασφάλειας από μέρους του πολίτη και του ασθενή στη βραδύτητα και την αδυναμία ανάπτυξης και υιοθέτησης βέλτιστων πρακτικών, όπως αρμόζει σε νοσοκομεία που ακολουθούν σύγχρονα, ευρωπαϊκά πρότυπα.

Πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα που οι πολίτες και οι ασθενείς vα εμπιστεύονται, να έχουν τον πρώτο λόγο - να εξυπηρετούνται χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα των υπηρεσιών που λαμβάνουν και χωρίς να παρακαλούν και να αποζητούν «χάρες» από κόμματα και αξιωματούχους.

ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ δεν υπάρχει πλέον περιθώριο συνέχισης και αποδοχής αυτής της κατάστασης που ζούμε σήμερα. Η σημερινή κατάσταση ελλοχεύει τον κίνδυνο η υγεία και η κοινωνική πρόνοια να μετατραπούν (αν δεν έχουν μετατραπεί ήδη δηλαδή) ΑΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ ΣΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΟΙ ‘ΟΛΙΓΟΙ’ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΈΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ .

H δύναμη είναι στα χέρια του πολίτη και του ασθενή και μόνο εν τη ενώσει η ισχύς.

Σήμερα υπάρχει έντονη κινητικότητα και δυναμική στο χώρο της υγείας. Όμως δεν θέλουμε πυροσβεστικές προσπάθειες και παρεμβάσεις που θα διαιωνίζουν αυτή την ανεδαφική, ανελαστική δομή της δημόσιας υγείας που έχουμε σήμερα.

Τα νοσοκομεία πρέπει να έχουν δομή και να λειτουργούν σε ένα σύστημα που να εξυπηρετούν πρώτα και πάνω από όλα τους ασθενείς και τους πολίτες.

Σήμερα τι έχουμε στα χέρια μας:

1. Ένα Νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από το 2001 με τη συνεργασία και τη συναίνεση όλων ανεξαρτήτως των εταίρων για τη εφαρμογή ενός εθνικού συστήματος υγείας ή ΓεΣΥ. Το νομοσχέδιο αυτό εμπεριέχει όλα τα στάδια και όλες τις προϋποθέσεις και ενέργειες που πρέπει να γίνουν για να εφαρμοστεί σταδιακά ένα δίκαιο, αξιοκρατικό, και καθολικό σύστημα υγείας που να προσφέρει ποιότητα, επιλογή, εξυπηρέτηση, και διαφάνεια στον Κύπριο πολίτη.

Για την παρουσίαση και ολοκλήρωση του έχουν εμπλακεί και συμβάλει δεκάδες εμπειρογνώμονες διεθνούς εμβέλειας μέσα από τον Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας (ΟΑΥ) από το 2001 που ιδρύθηκε για αυτό ακριβώς τον σκοπό και που συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα με την ελπίδα της υλοποίησης αυτού του σχεδίου.

2. Υπάρχει και ένα δεύτερο νομοσχέδιο που αφορά στην αυτονόμηση των κρατικών νοσηλευτηρίων. Τι είναι αυτό; Υπάρχει άμεση αναγκαιότητα να αναβαθμιστούν τα νοσηλευτήρια και να αποκτήσουν ανεξαρτησία, δηλαδή, να αναλάβουν την ευθύνη για την λειτουργία, την αποτελεσματικότητα, την ποιότητα και τη βιωσιμότητα τους. Να μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να ανταγωνιστούν τον ιδιωτικό τομέα σε ένα περιβάλλον ενιαίας πλέον αγοράς.

Και αυτό το νομοσχέδιο έχει επικαιροποιηθεί, έχει τύχει νομοτεχνικής επεξεργασίας και είναι έτοιμο να κατατεθεί στη βουλή για ψήφιση τον Σεπτέμβριο του 2016. Η αναβάθμιση, αναδιοργάνωση και η αυτονόμηση των κρατικών νοσηλευτηρίων είναι εξαιρετικής σημασίας και εκ των πιο ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη στήριξη, προώθηση και υλοποίηση του ΓεΣΥ.

Υπάρχουν και άλλα νομοσχέδια σε εξέλιξη όπως αυτά της ηλεκτρονικής υγείας, της αναδιοργάνωσης του Υπουργείου Υγείας, της Δημιουργίας Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ), και της δημιουργίας πανεπιστημιακών κλινικών. Αυτά όμως μπορούν να προωθηθούν σε δεύτερη φάση και αφού αρχίσουμε με τα απολύτως απαραίτητα, δηλαδή με την αυτονόμηση των κρατικών νοσοκομείων και των πρώτων ενεργειών που περιέχονται στο νομοσχέδιο του ΓεΣΥ, όπως είναι για παράδειγμα της προώθησης της εξωνοσοκομειακής και πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

Υπάρχουν προβλήματα;

Ναι, βέβαια, η κάθε ομάδα εταίρων, εργαζομένων, εργοδοτούμενων, συνταξιούχων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, συντεχνιών, ιατρικών και επιστημονικών εταιριών και συλλόγων, πολιτικών κόμματων κ.α. έχει τις δικές της ανησυχίες, τις δικές της εισηγήσεις, και τα δικά της συμφέροντα να ζυγίσει. Άλλοι ανησυχούν για το εργασιακό τους καθεστώς, άλλοι για το μισθολογικό, τις προαγωγές, τις προσλήψεις, άλλοι πόσους ψήφους θα χάσουν, άλλοι πόσα εισοδήματα θα χάσουν, και άλλοι πόση από την ‘ξεγνοιασιά’ και τις ‘διευκολύνσεις’ τους θα χάσουν... «περνάμε όλοι καλά... Μην ταράξουν τα νερά, την ησυχία μας, το βόλεμα μας….»

Ποιος όμως πληρώνει στο τέλος τη νύμφη; Ο πολίτης και ο ασθενής!

Φίλες και φίλοι,

Μόνο ο απλός, αγνός πολίτης και πάσχοντας/ούσα, αυτός/αυτή που καθημερινά αγωνίζεται για την υγεία και την ζωή του/της έχει το απόλυτο δικαίωμα και τον πρώτο λόγο να φωνάξει, να διεκδικήσει και να εισακουστεί. Το δικό του/της συμφέρον είναι μόνο η διασφάλιση της υγείας και της ζωής του/της.

Φίλες και φίλοι,

Υπογράψετε εάν συμφωνείτε την πιο κάτω πρόταση για να ενωθούμε όλοι μας και να αναγκάσουμε, να απαιτήσουμε από τους «αρμόδιους» να αφουγκραστούν τις ανησυχίες και τα προβλήματα των πολιτών, αυτών δηλαδή που δεν έχουν κανένα απολύτως συμφέρον ή κέρδος ή άλλη σκοπιμότητα εκτός από το να έχουν έγκαιρη πρόσβαση σε αυτά που δικαιούνται. Η δική τους φωνή είναι υπεράνω κομματικών και άλλων συμφερόντων.

Για να μην ζήσουμε τη απόλυτη διάλυση με όλα τα τραγικά συνεπακόλουθα. Σήμερα πρέπει να ψηφιστούν τα δυο νομοσχέδια, αυτό του ΓεΣΥ και αυτό της αυτονόμησης των κρατικών νοσηλευτηρίων ταυτόχρονα.

ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ

Μοναδικός στόχος ο απεγκλωβισμός από την υφιστάμενη κατάσταση με τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας της Κύπρου, όπως ορίζουν σύγχρονες πολιτικές πρακτικές και οι «επιταγές» του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ώστε να υπερασπιστούμε τις συλλογικές αξίες, που υπηρετούν τον άνθρωπο στις ευάλωτες στιγμές του. Δεν νοείται σήμερα η Κύπρος να αποτελεί μία από τις χώρες με έναν από τους μικρότερους προϋπολογισμούς στη Δημόσια Υγεία ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος στις χώρες της ΕΕ. Δεν νοείται σε μία ώριμη, ευρωπαϊκή δημοκρατία το δικαίωμα στην υγεία να καθίσταται προϊόν για λίγους.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ, ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΨΗΦΙΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΩΝ:

• ΤΟΥ ΓεΣΥ(2001) ΚΑΙ
• ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ