اعتصاب غذا فریاد عدالت است، اما جان شما خط قرمز ماست.

جناب آقای دکتر اصغر شاکری
پزشک شریف و شهروند مسئول
این نامه را با احترام، نگرانی و همدلی عمیق مینویسیم؛ ما جمعی از کادر درمان و مردمی که شما را نه فقط بهعنوان یک پزشک، بلکه بهعنوان انسانی متعهد به کرامت انسان، وجدان حرفهای و مسئولیت اجتماعی میشناسیم.
ما بهخوبی میدانیم که اعتصاب غذا انتخابی ساده، احساسی یا شتابزده نیست. این تصمیم معمولاً زمانی گرفته میشود که راههای دیگر بسته شده و انسان به آخرین ابزارِ غیرخشونتآمیز خود پناه میبرد. از اینرو، ما برای تصمیم شما احترام قائلیم و حق میدهیم که چنین فریادی را برگزیده باشید.
در عین حال، با همان صداقت و مسئولیتی که شما سالها به آن پایبند بودهاید، میخواهیم روشن و بیپرده بگوییم:
حفظ جان شما برای ما در اولویت مطلق است.
جان شما فقط جان یک فرد نیست.
جان پزشکی است که سالها در سختترین شرایط، درمان را بر سیاست و انسانیت را بر مصلحت ترجیح داده است. جان صدایی است که خاموشی آن، نهتنها برای نزدیکان و همکارانتان، بلکه برای وجدان جمعی جامعه، خسارتی جبرانناپذیر خواهد بود.
میخواهیم مطمئن باشید که صدای عدالتخواهی شما شنیده شده است.
نگرانی ما از سر ترس یا مصلحتاندیشی نیست؛
از سر تعهد انسانی و مسئولیت جمعی است.

جناب دکتر شاکری،
ما از شما نمیخواهیم از حقطلبی خود عقب بنشینید؛
از شما میخواهیم شیوهی اعتراض را بهگونهای ادامه دهید که جانتان حفظ شود.
بودنِ شما خود مقاومت است.
زندهبودنِ شما استمرار اعتراض است.
ما به حضور شما در آینده نیاز داریم؛ در کنار بیماران، در کنار مردم، در کنار خانواده و در کنار حقیقت.با احترام، مهر و مسئولیت، از شما میخواهیم اعتصاب غذای خود را بشکنید؛

نه به نشانه عقبنشینی، بلکه به نشانه پاسداشت جان، کرامت انسانی و امید به ادامهی راهی که با حضور شما معنا دارد.
با آرزوی آزادی، سلامتی و بازگشت هرچه زودتر شما به زندگی و مردم
جمعی از کادر درمان و دوستداران شما