Iedereen heeft recht op zijn seksuele integriteit. Punt. Wie daaraan raakt, gaat massa’s bruggen te ver, want hij geeft iemand levenslang in de hel van totale menselijke vernedering, en ontneemt zo ook het slachtoffer zijn seksuele identiteit. Nog steeds echter bestaat er echter een totaal foute situatie, waarin het slachtoffer van seksueel geweld volledig aan haar / zijn lot wordt overgelaten. Er wordt een wanstaltige aandacht geschonken aan de “ziekte” van de dader, en hoe hij begeleid moet worden om als “terug gezond” mens weer op de maatschappij te worden losgelaten. De slachtoffers echter moeten de hun aangedane ellende levenslang dragen, en hebben vaak niet eens de garantie dat hetzelfde onheil hen geen volgende keer zal overkomen wanneer de dader op vrije voeten komt. Wat willen wij met deze petitie bereiken ? Wij willen in elk geval geen heksenjacht ontketenen. Ook wraak is geen motief, maar gerechtigheid. Wél willen we dat de bestaande wetten als volgt worden aangepast: * De veroordeelde dader moet de financiële kost dragen van de psychologische en mogelijk ook anderssoortige medische begeleiding van het slachtoffer. * Indien het slachtoffer dit wenst, moet het - onder deskundige begeleiding - de kans krijgen om in contact te treden met de dader, ongeacht of deze laatste hiermee akkoord gaat of niet. Dit zou een belangrijke stap moeten betekenen in de verwerking van het trauma van het slachtoffer. * De straffen moeten beduidend hoger liggen dan nu het geval is. De dader betekent een groot gevaar voor de maatschappij, en hoort slechts vrij te komen wanneer er een maximum aan zekerheid dat hij de feiten niet opnieuw pleegt. Recidive is géén optie. * Verjaring moet bij seksuele vergrijpen uit het strafwetboek verdwijnen. Het slachtoffer is levenslang gestraft - dan moet de dader ook zijn ganse leven berecht moeten kunnen worden. * Wanneer de dader vrijkomt, moet een slachtoffer op de hoogte gebracht worden van zijn woonplaats. * Een dader moet na zijn invrijheidstelling het verbod krijgen om binnen een kring van x-aantal kilometer in de nabijheid van het slachtoffer te gaan wonen. * Een dader moet verplicht worden in dadertherapie gaan, om ten volle te (leren) begrijpen wat hij zijn slachtoffer(s) heeft aangedaan. Deze materie is veel te zwaarwichtig om na al die jaren nog langer aan te slepen. Wij vragen dus met grote aandrang dat deze eisen met voorrang worden behandeld, in het strafwetboek worden aangepast én zeer nauwkeurig worden toegepast. Voor de kinderen én de volwassenen van nu en later.