OPEN LETTER TO HUMAN BEINGS   When she was sold by two women to have intercourse with 26 men, most of whom were public servants in 2002, the 13 year-old N.C. made us question our humanity.
According to Article 103 of the Turkish Criminal Code, children under 15 are not old enough to comprehend sexual harassment, therefore there is no need to seek their consent. By subjecting these sexually abused children to a court case and interrogating them with incomprehensible intensity, labelling them guilty – as it happened with their consent- feels like raping them second time around is torture and a crime of humanity.
Moreover, by offering the rapists of the child ‘a good behaviour concession’ shames us even more. Nowhere in Europe, where Turkey yearns to belong, are sexually abused children even sent for a physical check to avoid adding to their trauma. Unfortunately this case is neither the first nor the only case in Turkey. It is time to stop this. Sexually abused children have not been protected enough in the Turkish Criminal Code that came into effect in 2005. It is the duty of the government to make this issue the first item on their agenda and do whatever is necessary to do away with this shameful reality.
The Government, which is capable of passing hundreds of legislation through the Parliament in any given night can amend how these crimes are punished in a very short time. It is our right to expect this statute from the Parliament in the name of humanity.
We, the undersigned, want to appeal to the conscience of who call themselves ‘human beings’. We need to live in peace in society and need impartial and independent Coroner’s Office and Fair Judiciary to raise our children. Turkey has to stop this bleeding. We invite everybody to be sensitive and ask our community to tackle this taboo and expect the international community to pursue this issue.

---

İNSANIM DİYENLERE AÇIK MEKTUP

2002 yılında 13 yaşındayken, Mardin'de 2 kadın tarafından, çoğu kamu görevlisi olan 26 kişiye cinsel ilişki için satılan N.Ç., hepimizin insanlığını sorgulatmıştır.

Cinsel saldırıya uğrayan bir çocuğu davanın öznesi olarak kabul edip, onu inanılamayacak derecede sorgulamak, suçlu durumuna getirmek “kendi rızasıyla olmuştur” suçlamaları ile ona ikinci kez tecavüz etmek işkencedir, insanlık suçudur. Bunlara ek olarak; çocukla ilişkiye giren tecavüzcülere ''iyi hal indirimi'' yapılması ise utancımıza utanç katmaktadır.

Türkiye'nin de ait olduğu Avrupa’nın hiç bir ülkesinde, böyle saldırıya uğramış çocuklar daha fazla travma yasamasınlar diye muayeneye bile yollanmamaktadır.

Bu dava Türkiye'de benzerleri içinde ne yazık ki ilk ve tek değildir. Artık son olsun demenin zamanı gelmiştir. 

Söz konusu olaydan sonra yürürlüğe giren TCK’nun 103. maddesine göre; 15 yaşından küçükler kendilerine yapılan bu cinsel saldırıları anlayabilecek yaşta olmadıkları için çocuğun rızası olup olmadığı aranmaz. Ancak, küçük yaşta cinsel taciz gören çocuklar 2005 yılında yürürlüğe giren Türk Ceza Kanunu’nda da yeterince korunmamıştır.

Siyasi iktidarların görevi, Türkiye'nin bu utanç verici gerçeğini ortadan kaldırmak için,  konuyu gündemin ilk sırasına taşımak, gereğini yapmak olmalıdır. 

Bir gecede yüzlerce yasayı değiştirebilen iktidar, çok kısa sürede, bu çeşit suçlarda nasıl ceza verilmesi gerektiğini düzenleyebilir. Meclisimizden insanlık için böyle bir yasayı beklemek hakkımızdır.

Aşağıda imzası olan bizler; ''insan'' olduğunu söyleyenlerin vicdanına seslenmek istiyoruz. 

Bizlerin  bu toplumda huzur içinde yaşamak, çocuklarımızı büyütmek için hukuka, tarafsız ve bağımsız olması gereken Adli Tıp Kurumuna ve Adil Yargıya ihtiyacımız vardır. Türkiye, bu kanayan yarasını tedavi etmek zorundadır.  Herkesi bu yönde duyarlı davranmaya, kendi kamuoyumuzu bu tabuyu kırmaya çağırıyor, uluslararası kamuoyundan da bunun takipçisi olmasını bekliyoruz!

---

LETTRE DESTINÉE AUX PERSONNES QUI ONT UN PEU D’HUMANITÉ 
En 2002, dans la ville de Mardin (Sud -Est de la Turquie) une adolescente de 13 ans a été contrainte, sous la menace et la violence, par 2 femmes à se livrer à la prostitution et a été violée de manière répétitive par 26 individus (pour la plupart des fonctionnaires...) pendant 2 ans.

Pour la victime, c'est une torture supplémentaire que de se retrouver devant un tribunal pour y être interrogée...

Dans ce genre d’affaires, la plupart des pays européens ne fait même pas procéder un contrôle gynécologique des victimes, afin d'éviter d ‘aggraver le traumatisme.

Malheureusement, le procès qui est en cours n’est ni le premier ni unique en son genre en Turquie. Il est grand temps d'y mettre un terme.

La loi qui est sortie en 2005 ne protégeait pas suffisamment les mineurs victimes de viol.

L’amélioration de la loi doit être une mission prioritaire pour le gouvernement actuel.

Notre parlement, capable de mettre en place des centaines de lois en une nuit, doit aussi être capable de promulguer une loi pour que ce genre de crime soit puni.

La promulgation par le gouvernement d’une loi qui protège réellement et sérieusement nos enfants est une exigence légitime. C’est notre exigence.

Nous souhaitons sensibiliser un maximum de personnes sur ce sujet. 

Ce cas doit dépasser nos frontières et doit être suivi et pris au sérieux par toutes les personnes ayant un peu d'humanité...

---

CARTA ABERTA A TODOS OS SERES HUMANOS   Quando ela foi vendida em 2002 por duas mulheres para manter relação sexual com 26 homens, a maioria deles funcionários públicos, N.C., com somente 13 anos de idade, nos fez questionar sobre nossa humanidade. De acordo com o Artigo 103 do Código Penal Turco, crianças menores de 15 anos não tem maturidade suficiente para compreender o assédio sexual, portanto, não caberia falar sobre consentimento. Sujeitar tais crianças sexualmente abusadas a uma corte e interrogá-las com intensidade incompreensível, tratando-as como culpadas – como se o acontecido tivesse tido seu consentimento – é como violentá-las por segunda vez; é tortura e um crime contra a humanidade. Além disso, ao conceder aos estupradores da criança um “benefício por bom comportamento” nos envergonha ainda mais. Em nenhum lugar da Europa, à qual a Turquia pertence, crianças sexualmente abusadas não passam nem mesmo por exames físicos, para evitar aumentar ainda mais seu trauma.
Infelizmente, este caso não é nem o primeiro nem o único na Turquia. É hora de colocar um fim a isso. Crianças sexualmente abusadas não tem sido suficientemente protegidas no Código Penal Turco que entrou em vigência em 2005. É obrigação do Governo fazer deste tema o primeiro de sua agenda e fazer tudo o que for necessário para eliminar essa vergonhosa realidade. O Governo, que é capaz de fazer aprovar centenas de leis no Parlamento numa única noite, pode fazer uma emenda em curto prazo sobre a punição desses crimes. É nosso direito esperar essa medida do Parlamento, em nome da humanidade. Nós, abaixo-assinados, apelamos para a consciência daqueles que chamam a si mesmos “seres humanos”. A menina N.C., de 13 anos de idade, que foi estuprada por 26 homens poderia ser nossa filha, nossa irmã ou neta. Precisamos viver em paz na sociedade e precisamos de delegados de polícia imparciais e independentes, além de um sistema judiciário justo, para poder educar nossas crianças. A Turquia precisa estancar esse sangramento. Convidamos a todos a serem sensíveis à este fato, pedimos à nossa comunidade que derrube este tabu e esperamos que a comunidade internacional apóie esta causa.   Infelizmente, este caso não é nem o primeiro nem o único na Turquia. É hora de colocar um fim a isso. Crianças sexualmente abusadas não tem sido suficientemente protegidas no Código Penal Turco que entrou em vigência em 2005. É obrigação do Governo fazer deste tema o primeiro de sua agenda e fazer tudo o que for necessário para eliminar essa vergonhosa realidade. O Governo, que é capaz de fazer aprovar centenas de leis no Parlamento numa única noite, pode fazer uma emenda em curto prazo sobre a punição desses crimes. É nosso direito esperar essa medida do Parlamento, em nome da humanidade. Nós, abaixo-assinados, apelamos para a consciência daqueles que chamam a si mesmos “seres humanos”. A menina N.C., de 13 anos de idade, que foi estuprada por 26 homens poderia ser nossa filha, nossa irmã ou neta. Precisamos viver em paz na sociedade e precisamos de delegados de polícia imparciais e independentes, além de um sistema judiciário justo, para poder educar nossas crianças. A Turquia precisa estancar esse sangramento. Convidamos a todos a serem sensíveis à este fato, pedimos à nossa comunidade que derrube este tabu e esperamos que a comunidade internacional apóie esta causa.

---

LETTERA APERTA A TUTTI QUELLI CHE RITTENGONO DI ESSERE “ESSERE UMANI”

Nel 2002 a Mardin ( sud-est della Turchia) una tredicienne di nome N.Ç (per la protezione della privacy non riveleremo il nome ) é stata venduta da due donne a 26 uomini come prostituta. La maggior parte di loro sono funzionari pubblici.Con questo tipo direato tutti noi siamo arrivati al punto di dover interrogare la nostra umanita’.
Le bambine che sono state violentate sessualmente,durante il processo penale, vengono considerate come “soggetto” . Come se loro fossero in grado di decidere e di capire il sesso e come se loro dessero il consenso per il sesso, vengono dichiarate” colpevoli”. Cosi queste bambine vengono violentate moralmente per la seconda volta .Questo é un crimine contro l’umanita’.In piu gli strupratori vengono rilasciati con la cauzione di buona condotta. E così aggiungiamo altra vergogna.
In tutta l’Europa in questi casi le bambine non vengono nè interrogate nè esaminate, anzi, a causa del loro stato psichico, vengono protette e curate.
In Turchia, purtroppo, un processo come questo non é l’unico e neanche il primo. E’ giunto il momento di dire basta! Il Codice Penale Turco Art.103 dice che “Per i soggetti con meno di quindici anni, non essendo in grado di capire l’atto della violenza, non è richiesto il loro consenso”. Anche il nuovo Codice Penale Turco che é entrato in vigore nel 2005, non protegge a sufficienza iminorenni che hanno subito l’atto della molestia sessuale.
E’ dovere del potere politico Turco eliminare in qualche modo questa verita’ imbarazzante.Questa situazione dovrebbe essere posta come priorità nell’ordine del giorno del parlamento. Siamo sicuri che il parlamento Turco, essendo in grado di emanare centinaia di leggi in una sola notte, possa essere in grado di emanare una legge giusta necessaria per siffatti reati. Ed è quello che ci aspettiamo dal nostro parlamento.
Noi sottoscritti, vogliamo fare un appello alla coscienza di coloro che dichiarano di essere “essere umani. La tredicenne N.Ç, che é state condannata allo stupro da parte di 26 persone, potrebbe essere nostra figlia o nipote. In questa societa’ abbiamo il diritto di far crescere i nostri figli e di vivere in pace, perciò abbiamo bisogno di un sistema giuridico imparziale ed indipendente.
Quest’é una ferita aperta che sta ancora sanguinando e la Turchia deve curarla.
Invitiamo tutti ad agire in questa direzione con piena cosciena e sensibilità. Invochiamo la coscienza pubblica per eliminare questotabù. Chiediamo anche all’opinione pubblica internazionale di seguire e condannare tale situazione.

---

OFFENER BRIEF AN DIE MENSCHLICHKEIT    Der Fall der N.Ç., die im Jahre 2002 im Alter von 13 Jahren von zwei erwachsenen Frauen an 26 Personen, unter anderem an mehreren Angestellten des Öffentlichen Dienstes, als Sexsklavin verkauft wurde, stellt unsere Menschlichkeit in Frage.
Das vergewaltigte Mädchen als eine mündige Prozessbeteiligte zu behandeln, sie mit unglaublichen Fragen zu konfrontieren,  die Schuld bei ihr zu suchen, mit dem Vorwurf, sie habe mit ihrer Einwilligung gehandelt, sie ein weiteres Mal zu vergewaltigen, ist ein Folter  und ein Verbrechen gegen die Menschlichkeit. Für diese Kindesvergewaltiger „wegen guter Führung“ mildernde Umstände geltend zu machen, beschämt uns noch mehr.
In den europäischen Ländern, zu denen auch die Türkei gehört, werden minderjährige Vergewaltigungsopfer bei den Anhörungen möglichst verschont, um sie nicht zusätzlich zu traumatisieren.
Dieser Prozess ist kein Einzelfall. Es ist an der Zeit, dem ein Ende zu setzen.  Gemäß dem erst nach diesem Fall in Kraft getretenen Paragrafen 103 des Türkischen Strafgesetzbuches darf „keine eventuelle Einwilligung  erfragt werden“, wenn das Missbrauchsopfer jünger als 15 Jahre ist, weil es „diese sexuelle Handlung nicht vollständig nachvollziehen kann“. Auch das im Jahre 2005 erlassene Strafgesetzbuch gewährt den Kindesopfern gegen sexuelle Strafdelikten keinen ausreichenden Schutz. Die Regierungen müssten diese Angelegenheit als den wichtigsten Punkt der Tagesordnung der Türkei behandeln und diese beschämende Situation beenden. Die Regierung, die bekanntlich in der Lage ist, in einer einzigen Nachtsitzung des Parlaments mehrere Gesetze zu erlassen, ist demnach bestimmt in der Lage, in kürzester Zeit den Strafmaß der Sexualdelikte gegen die Kinder gesetzlich neu zu regeln.   Wir erachten das als unser Bürgerrecht, von dem Parlament diese dringend notwendige Neuregelung zu erwarten.
Wir, die Unterzeichner dieses Aufrufs, appellieren an das Gewissen aller, die sich als „Mensch“ bezeichnen. Um in dieser Gesellschaft in Frieden leben und unsere Kinder großziehen zu können, sind wir alle auf das Recht, auf eine unabhängige Gerichtsmedizin und auf eine gerechte Gerichtsbarkeit angewiesen. 
Die Türkei muss diese blutende Wunde schleunigst behandeln.Wir rufen alle auf, diesbezüglich sensibel zu handeln. Wir appellieren an unsere Gesellschaft, dieses Tabu zu brechen. Wir erwarten von der internationalen Öffentlichkeit, die diesbezüglichen Schritte der Türkei genauestens zu verfolgen. 

---

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ   Όταν δύο γυναίκες την πούλησαν για να έρθει σε επαφή με 26 άνδρες, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, το 2002, η 13χρονη NC μας έκανε να αναρωτηθούμε σχετικά με την ανθρωπιά μας.    Σύμφωνα με το άρθρο 103 του τουρκικού ποινικού κώδικα, τα παιδιά κάτω των 15δεν είναι αρκετά μεγάλα για να κατανοήσουν την σεξουαλική παρενόχληση. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ανάγκη να ζητήσουμε τη συγκατάθεσή τους.   Κατά την υπαγωγή αυτών των σεξουαλικά κακοποιημένων παιδιών σε μια δικαστική υπόθεση, που ανακρίνονται με ακατανόητη ένταση και τα κρίνουν ένοχα - όπως και με τη συγκατάθεσή τους – αισθάνονται τον βιασμό τους για δεύτερη φορά από τα βασανιστήρια και τα εγκλήματα της ανθρωπότητας.   Επιπλέον, οι νόμοι παραχωρούν στους βιαστές των παιδιών το δικαίωμα «καλής διαγωγής/συμπεριφοράς» για μείωση της ποινής τους, πράγμα που μας ντροπιάζει ακόμα περισσότερο. Πουθενά αλλού στην Ευρώπη (όπου η Τουρκία ποθεί να ανήκει) δεν γίνεται αυτό, να τιμωρούν κακοποιημένα παιδιά χωρίς να τους υποβάλλουν σε φυσικό έλεγχο για να εμποδίσουν την προσθήκη στο ψυχικό και σωματικό τους τραύμα.    Δυστυχώς αυτή την περίπτωση δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μοναδική περίπτωση στην Τουρκία. Είναι καιρός να σταματήσει αυτό. Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών δεν έχει την απαραίτητη προστασία του τουρκικού ποινικού κώδικα που τέθηκε σε ισχύ το 2005. Είναι καθήκον της κυβέρνησης να καταστήσει το θέμα αυτό, σαν ΠΡΩΤΟ θέμα στην ημερήσια διάταξή τους και να κάνουν ότι είναι απαραίτητο, για να απαλλαχθούν από την επαίσχυντη πραγματικότητα.   Οι δικαστές που πρόκειται να επιβάλουν την ανεπαρκή νομοθεσία, δεν πρέπει επίσης να γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Η κυβέρνηση, η οποία μπορεί να περάσει εκατοντάδες νομοθεσίες μέσω του Κοινοβουλίου σε οποιαδήποτε δεδομένη νύχτα, μπορεί να τροποποιήσει τους αντίστοιχους νόμους που αφορούν τα εγκλήματα αυτά, και να τιμωρούνται οι ένοχοι (βιαστές) σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι δικαίωμά μας να περιμένουμε αυτό το καταστατικό από το Κοινοβούλιο στο όνομα της ανθρωπότητας. Εμείς οι υπογράφοντες επιθυμούν να απευθύνουμε έκκληση προς τις συνειδήσεις που αποκαλούν «ανθρώπινα όντα» οι ίδιοι. Τα παιδιά αυτά, πρέπει να ζήσουν ειρηνικά στην κοινωνία μας, και τέτοιες υποθέσεις να απευθύνονται σε αμερόληπτο και ανεξάρτητο ιατροδικαστή με δίκαια δικαστική εξουσία η οποία θα αναθρέψει τα παιδιά μας.      Κατά την υπαγωγή αυτών των σεξουαλικά κακοποιημένων παιδιών σε μια δικαστική υπόθεση, που ανακρίνονται με ακατανόητη ένταση και τα κρίνουν ένοχα - όπως και με τη συγκατάθεσή τους – αισθάνονται τον βιασμό τους για δεύτερη φορά από τα βασανιστήρια και τα εγκλήματα της ανθρωπότητας.   Επιπλέον, οι νόμοι παραχωρούν στους βιαστές των παιδιών το δικαίωμα «καλής διαγωγής/συμπεριφοράς» για μείωση της ποινής τους, πράγμα που μας ντροπιάζει ακόμα περισσότερο. Πουθενά αλλού στην Ευρώπη (όπου η Τουρκία ποθεί να ανήκει) δεν γίνεται αυτό, να τιμωρούν κακοποιημένα παιδιά χωρίς να τους υποβάλλουν σε φυσικό έλεγχο για να εμποδίσουν την προσθήκη στο ψυχικό και σωματικό τους τραύμα.    Δυστυχώς αυτή την περίπτωση δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μοναδική περίπτωση στην Τουρκία. Είναι καιρός να σταματήσει αυτό. Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών δεν έχει την απαραίτητη προστασία του τουρκικού ποινικού κώδικα που τέθηκε σε ισχύ το 2005. Είναι καθήκον της κυβέρνησης να καταστήσει το θέμα αυτό, σαν ΠΡΩΤΟ θέμα στην ημερήσια διάταξή τους και να κάνουν ότι είναι απαραίτητο, για να απαλλαχθούν από την επαίσχυντη πραγματικότητα.   Οι δικαστές που πρόκειται να επιβάλουν την ανεπαρκή νομοθεσία, δεν πρέπει επίσης να γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι. Η κυβέρνηση, η οποία μπορεί να περάσει εκατοντάδες νομοθεσίες μέσω του Κοινοβουλίου σε οποιαδήποτε δεδομένη νύχτα, μπορεί να τροποποιήσει τους αντίστοιχους νόμους που αφορούν τα εγκλήματα αυτά, και να τιμωρούνται οι ένοχοι (βιαστές) σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι δικαίωμά μας να περιμένουμε αυτό το καταστατικό από το Κοινοβούλιο στο όνομα της ανθρωπότητας. Εμείς οι υπογράφοντες επιθυμούν να απευθύνουμε έκκληση προς τις συνειδήσεις που αποκαλούν «ανθρώπινα όντα» οι ίδιοι. Τα παιδιά αυτά, πρέπει να ζήσουν ειρηνικά στην κοινωνία μας, και τέτοιες υποθέσεις να απευθύνονται σε αμερόληπτο και ανεξάρτητο ιατροδικαστή με δίκαια δικαστική εξουσία η οποία θα αναθρέψει τα παιδιά μας.    Η Τουρκία πρέπει να σταματήσει αυτή την αιμορραγία. Καλούμε τους πάντες να ευαισθητοποιηθούν και να ζητήσουν από την κοινότητά μας και την διεθνή κοινότητα, την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου «ταμπού».