درخواست از ده زن زنداني اوين كه در اعتصاب غذايند

این نوشته، نامه اي كوتاه است؛ بي مقدمه، بي حاشيه. خطاب به زني كه نمي دانيم آيا تاب و تواني براي خواندن يا شنيدن اين نامه برايش مانده است يا نه!
 و نيز اين نامه خطاب به نه نفر زني است كه آبرو و حرمتشان، آبرو و حرمت ماست و اين روزها در اعتراض به رفتار دور از نجابت زندانبانان اوين، دست به اعتصاب غذا زده اند.
 دوستان عزيز ما! اسطوره هايي كه نام " زن" از شما اعتباري دوباره گرفته است!
اين روزها قدر زندگي شما براي ما ارزشمندتر از هرچيزي است.
نسرين خوب!
تو را براي خودت مي خواهيم براي مهراوه و نيما، براي رضا خندان و خانواده مهربانت و البته براي همه بچه هاي ايران كه تو، مدافع حقوقشان بوده اي و خواهي بود.
زناني كه در پشت ديوارهاي اوين، با اعتصاب غذا، جانتان را سپر دفاع از حرمت و كرامت انساني كرده ايد! شما را براي آنچه كه هستيد و آنچه كه بوده ايد مي خواهيم. زيرا كه باور داريم، بودن شما، پشتيبان و سرمايه يك جنبش انساني و حق محور در كشور ماست.
ياران و دوستان مقاوم ما، اگر دستگاه قضايي ايران، گوشي ناشنوا دارد، دنيا صداي حق خواهي تان را شنيده است.
 نسرين عزيز، براي مقاومت در برابر اين دستگاه عريض و طويل قضايي كه شأنش تاحد درافتادن و تحت تعقيب قرار دادن دختر١٢ ساله تو نزول كرده است، ماندگاري و زندگي ات را از خودت طلب مي كنيم.  
عزيزان ما، نسرين ستوده، بهاره هدايت، ژيلا بني يعقوب، مهسا امرآبادي، ژيلا كرم زاده مكوندي، راحله ذكايي، حكيمه شكري، نازنين ديهيمي، نسيم سلطان بيگي و شيوا نظرآهاري!
 اجازه دهيد، نان و نمك توان مقاومتتان را افزون كند. اجازه دهيد، كه خون شما در شريان زندگي ايران همچنان جاري بماند.
بمانيد؛ سربلند و مثل هميشه مقاوم.
 به شما اطمينان مي دهيم كه ما پژواك صداي شما خواهيم بود و خواسته هايتان را به هر زبان ممكن طلب مي كنيم.

13آبان 1391