«امیر امیر قلی» فعال سابق دانشجویی که دهم آذرماه ۱۳۹۳ به دلیل برگزاری تجمعات صلح آمیز حمایتی از مردم کوبانی توسط نهادهای امنیتی ایران بازداشت شد، در دی ماه ۱۳۹۴ و پس از بیش از یک سال بلاتکلیفی، به اتهاماتی نظیر «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات» و «تبلیغ علیه نظام» از سوی شعبه ی ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به ۲۱ سال حبس تعزیری محکوم شد و پرونده ی وی تاکنون جهت برگزاری دادگاه تجدیدنظر تعیین شعبه نشده است.

این فعال چپگرا، پس از دو ماه بازداشت در انفرادی های بند ۲۰۹، به بند ۸ زندان اوین منتقل شد و از آن زمان تاکنون بر خلاف اصل تفکیک جرایم در این بند -که یکی از بدترین بندهای این زندان است و به تبعیدگاه جدید زندانیان سیاسی شهره شده و بیماری هایی نظیر ایدز و هپاتیت در آن جا شایع است-، در ازدحام و بدون کم ترین امکانات اولیه به سر می برد.

وی که از تاریخ 21 فروردین ماه به علت نامناسب بودن شرایط بهداشتی و در خطر بودن سلامت خود دست به اعتصاب غذا زده است، پیش تر نیز بارها درخواست انتقال از این بند بر اساس اصل تفکیک جرایم را نموده بود؛ این همه در حالیست که تاکنون هیچ اقدامی در این خصوص از سوی مسئولان صورت نگرفته است.

ما امضا کنندگان این نامه، ضمن اعتراض به حکم صادره برای امیر امیرقلی و شرایط نامناسب وی در زندان، معتقدیم که مسئولان امنیتی و قضایی حکومت ایران مسئول حفظ جان و سلامت زندانیان هستند و اعلام می کنیم عواقب هرگونه آسیبی به این زندانی سیاسی بر عهده ی مسئولین دادستانی و سازمان زندان ها می باشد و نسبت به عواقب بی توجهی به این اعتصاب هشدار می دهیم. ما هم چنین خواستار توجه بیش تر رسانه ها و فعالین حقوق بشر به وضعیت این زندانی سیاسی تا آزادی بی قید و شرط ایشان هستیم.